De vrijeschool Educare in Venlo heeft een lange traditie van menskunde bestuderen en mediteren. Dat doen de leraren consequent, als team, in hun wekelijkse pedagogische vergadering: een half uur, als vast punt op de agenda. Langzamerhand heeft zich een structuur voor die studie gevormd: ze lezen één alinea en lezen zo één voordracht per jaar uit Antroposofische Menskunde, de eerste voordrachten voor het lerarenteam van de eerste vrijeschool. Ze bestuderen, verwerken kunstzinnig en mediteren deze inhoud ter plekke. Iedere leraar zet de gevonden beelden of woorden om in één eigen woord. Dat woord neemt de leraar mee de week in. Door de week let iedere leraar op het eigen handelen: waren er onverwachte invallen, vondsten, wat deed ik, wat was het effect? In de vergadering van de volgende week, brengen leraren deze waarnemingen in.
Annie Storm geeft aan: ‘Het is een oefenweg, waarvan de resultaten niet met een meetlat te meten zijn. Het gaat hier namelijk om een kunstzinnige weg, om het op gang brengen van een scheppingsproces. Een proces met individuele, unieke opbrengsten. Met opbrengsten die daardoor op maat gesneden zijn zowel voor de leraar als voor het kind of de klas die ze betreft. Het zijn nieuwe scheppingen en zo wordt onderwijs tot kunstzinnig onderwijs. En natuurlijk vraagt het vervolgens om een kritische blik. Niet iedere schepping is een kunstwerk. De uiteindelijke maatstaf is of het het kind ten goede komt. Zo ontstaat kunstzinnig onderwijs.’